|
|
|
||||||||||||||||||||||||||
Hoe was de financiële positie van PCM in 2004?
PCM stond er in 2004, net als nu, goed voor. Maar het bedrijf was zeker niet schuldenvrij zoals hier en daar wordt beweerd. Naast de bankschuld van € 40 mln bestond ook een terugkoopverplichting van € 125 miljoen in preferente aandelen bij ING. De eigen vermogenspositie was op dat moment redelijk gunstig.
En hoe is dat nu?
PCM is financieel nog steeds kerngezond en staat er bedrijfsmatig beter voor dan in 2004. De omzet is toegenomen, evenals het bedrijfsresultaat . Dat andere partijen dat met ons eens zijn, blijkt ook wel uit de snelheid waarmee PCM met de Rabo na het uitkopen van Apax binnen een dag een nieuwe financiering van ruim € 450 miljoen heeft kunnen afsluiten. Ander argument: PCM behaalt in vergelijking met dagbladuitgevers als Wegener, De Telegraaf en NDC een prima operationeel bedrijfsresultaat.
Kerngezond met een schuld van meer dan € 300 miljoen?
Apax heeft in 2004 in feite een hypotheek genomen op PCM om de aankoop van de aandelen te financieren. De stichting heeft begin 2007, uit eigen middelen, de aandelen van Apax teruggekocht voor een bedrag van € 102 miljoen. Tegelijkertijd bestaat die hypotheek nog steeds. Dat klopt. En die is aan de hoge kant. Alleen is dat geen reden tot zorg. De cash flow (het verschil tussen inkomsten en uitgaven) van PCM bedraagt nu ongeveer € 55 miljoen per jaar. Bovendien wordt de opbrengst uit de verkoop van uitgeverij Bohn Stafleu van Loghum ook gebruikt om de schuld af te lossen. Weer de vergelijking met de hypotheek: PCM heeft een hypotheek op het eigen huis dat een grote overwaarde heeft. Én PCM verdient meer dan genoeg om rente én aflossing te betalen..
Als Apax er niet was geweest, dan was die schuld er ook niet geweest, en dan had de cash flow op dit moment al nieuwe projecten kunnen financieren.
Puur theoretisch geredeneerd klopt dat. Maar, zoals al gezegd, de situatie in 2004 vroeg om veranderingen. Daarom kan nu niet gezegd worden dat het zonder Apax beter was gegaan. Achteraf kan vastgesteld worden dat Apax niet alle gewenste veranderingen heeft gebracht. Maar niet onderschat moet worden welke positieve invloed de komst van Apax heeft gehad op het verbeteren van het bedrijfsmatig opereren van PCM. Het operationele bedrijfsresultaat is sterk toegenomen, de omzet per medewerker is gegroeid en er zijn wel degelijk belangrijke nieuwe initiatieven van de grond gekomen als nrc.next, Volkskrant Banen en DAG. De afgelopen jaren is de financiering van nieuwe projecten nooit een probleem geweest. Als er al plannen niet door zijn gegaan, lag dat aan de business case.
Hoe heeft Apax in zo'n korte tijd zo veel kunnen verdienen?
Het antwoord is simpel: PCM is in de afgelopen jaren flink wat meer waard geworden. Dat heeft drie redenen: in de eerste plaats is er sprake van een betere bedrijfsvoering en een lager kostenniveau, in de tweede plaats hebben we natuurlijk de conjunctuur mee gehad en tenslotte wordt PCM en uitgevers in het algemeen op de beurs tegenwoordig hoger gewaardeerd dan drie jaar geleden. Datzelfde geldt ook voor bedrijven als De Telegraaf en Wegener.
Is het niet ironisch dat er bij PCM moet worden bezuinigd terwijl tegelijkertijd aandeelhouders hoge rendementen behalen?
Deze twee zaken hebben niets met elkaar te maken. Hoewel PCM niet streeft naar winstmaximalisatie, moet elk van de onderdelen op eigen benen kunnen staan. Ook in de toekomst. De concurrentie zit niet stil. Reorganisaties en efficiencymaatregelen hebben dat tot doel. En die waren er ook al voor de komst van Apax. Overigens is er in de periode Apax niet op de redacties van de Volkskrant en NRC Handelsblad bezuinigd. Wel op die van Trouw, maar die hing samen met de overgang naar tabloid-formaat. Een keuze van Trouw zelf, en eentje die prima heeft gerendeerd: Trouw is inmiddels weer winstgevend.
