De Dick Scherpenzeelprijs wordt ieder jaar uitgereikt voor de beste  journalistieke productie over ontwikkelingsvraagstukken in niet-westerse landen. Er zijn twee prijzen: een prijs van € 7.500 voor de beste journalistieke productie en een aanmoedigingsprijs van € 1.000 voor de beste inzender tot en met 25 jaar. De winnaar wordt gekozen uit drie nominaties door een onafhankelijke jury. 
Inzendingen kunnen bestaan uit geschreven werk, fotografie en digitale producties of radio- of televisieproducties die in 2011 zijn gepubliceerd of uitgezonden. Journalisten kunnen zelf werk insturen, maar ook vrienden, collega's, hoofdredacties of uitgevers kunnen werk van hun bekende journalisten ter jurering voordragen, uiteraard mits zij hiervoor toestemming hebben van de betreffende journalist.
Klik hier voor het inschrijfformulier en het reglement van de prijs op de website van stichting Lokaal Mondiaal, die sinds 2011 de uitreiking organiseert.

De redactie had een special gemaakt over Den Haag. Met een afwisseling van interviews met toonaangevende Hagenezen zoals striptekenaar Marnix Rueb (Haagse Harry) en Dick Vierling (directeur van ADO Den Haag) en korte rubriekjes wordt een beeld gegeven van de residentie.

Strakke vormgeving
Daarmee heeft de redactie er nadrukkelijk voor gekozen om de blik naar buiten te richten, zonder de leerlingen en leraren van het HML uit het oog te verliezen.
De jury prijst de keuze van de redactie voor een strakke, consequente vormgeving, die de leesbaarheid zeer ten goede komt.

Vijftiende keer
Het was de vijftiende keer dat de Hogeschool van Amsterdam de Schoolkrantdag organiseerde. De dag is hét evenement voor schoolkrantredacties in Nederland. Vierhonderd redacteuren van havo, vwo en mbo krijgen de gelegenheid om in workshops kennis te maken met het journalistieke vak.
De Nationale Schoolkrantdag komt mede tot stand dankzij bijdragen van CJP, Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling van de gemeente Amsterdam, Schoolmagazine, Stichting Democratie en Media en de Universiteit van Amsterdam.

Fijne kneepjes
Tijdens verschillende workshops leren de schoolkrantredacteuren de kneepjes van het vak van professionele redacteuren, art directors, columnisten en cartoonisten. Naast een workshop voor hoofdredacteuren kunnen de scholieren onder meer kiezen uit workshops Poëzie, Bladformule, Drogredenen, Nieuws en nieuwsgenres, Tv-uitzending maken, Schrijven voor het web en Fotografie.

De winnaar van de award Beste Schoolkrant 2011 krijgt een geldbedrag van 1500 euro én mag met tien personen naar de theatervoorstelling van SpangaS Live!

De raad bestaat uit:
Voorzitter Kees Vendrik - voormalig parlementariër van GroenLinks en lid van de Algemene Rekenkamer.
De leden:
Ruud Koole - oud-bestuurslid Stichting Democratie en Media;
Caroline Nevejan - kenner van de nieuwe media en o.a. onderzoeker TU Delft (Communities of systems and people);
Maarten Schinkel - economieredacteur van NRC Handelsblad;
Marjan Schwegman - directeur van het NIOD;
Farid Tabarki - oprichter en directeur van Studio Zeitgeist en The Finishing School
Inge van der Vlies - voorheen lid van de raad van advies van Stichting Democratie en Media.

De wedstrijd Nieuwsmakers is een initiatief van Stichting Krant in de Klas, de educatieve organisatie van de Nederlandse Dagbladpers. Het is de derde keer dat de wedstrijd wordt georganiseerd, dit keer in samenwerking met de School of Media van de Christelijke Hogeschool Windesheim, nrc.nxt en de NVJ.
Het doel is om scholieren te leren zelfstandig en kritisch om te gaan met berichtgeving in kranten en ze te interesseren voor het vak van journalistiek. In de aanloop naar de finale verdiepten de leerlingen zich twee weken onder begeleiding in krantenteksten, zodat ze leerden aan welke criteria een krantenartikel moet voldoen. Daarna konden ze aan hun eigen artikel beginnen.
De jury benadrukte in haar rapport dat de winnaar voor de derde achtereenvolgende keer afkomstig is van het Coornhert Gymnasium. Dit lijkt volgens de jury een aanwijzing dat het aandacht geven aan journalistiek op school effect heeft.

De jury prijst 'de subtiele manier waarop de documentaire toont hoe tijdens de oorlog in de Republiek Congo duizenden vrouwen het slachtoffer werden van verkrachting. De film is een verontrustend verslag van een verzoeningsproces, waarin de camera een essentiële rol speelt. De filmmakers doen meer dan alleen de wandaden beschrijven; ze zoeken naar oplossingen die slachtoffers en daders in staat kan stellen een gevoel hun gevoel van eigenwaarde te herwinnen.'
In de documentaire, die met steun van onder andere Stichting Democratie en Media tot stand kwam, vertelt een voormalige opstandeling hoe hij de vrouwen dwong om seks te hebben en hoe de oorlog een wild dier van hem maakte. Hij besluit een van zijn slachtoffers te ontmoeten in een poging zich te verzoenen met zijn verleden.
De militair, kapitein Basima, werkt als priester in het Congolese leger. Hij heeft zich ten doel gesteld om de verkrachters te confronteren met de gevolgen van hun misdaden, ondanks het verzet van andere militairen en de milities. Een slachtoffer vertelt hoe de verkrachting haar leven verwoest heeft.
Ilse en Femke van Velzen werken sinds 2002 als onafhankelijke filmmakers. Met hun productiemaatschappij IF Productions maken ze documentaires waarin ze onrecht in ontwikkelingslanden aan de kaak stellen.
Daarnaast maakt IF Productions informatie- en promotiefilms voor organisaties, stichtingen en bedrijven.

Uit het juryrapport:
'Nijhuis schetst in dit boek met kennis van zaken en inlevingsvermogen een ontroerend portret van de oppositie in dit getergde land. Het trieste lot van Nobelprijswinnaar Aung Suu Kyi loopt als een dramatische metafoor door het boek en geeft het verhaal samenhang. Dankzij het feit dat Nijhuis Birma al jarenlang volgt en er zoveel mensen heeft leren kennen, kunnen we meeleven met de verschillende hoofdpersonen. Tegelijk maakt ze zichtbaar hoe Birma zich in een moedeloos makend geopolitiek vacuüm bevindt, tussen China, India en het Westen in, zonder noodzaak voor wie dan ook om er confrontaties aan te gaan in naam van de mensenrechten. Vol ontwikkelingen en confrontaties, maar toch helder en economisch geschreven.'

Minka Nijhuis verbleef in gewelddadige gebieden als Oost-Timor en Irak, vaak als een van de weinige achtergebleven journalisten. Nijhuis beschrijft vooral wat oorlog en onrecht met mensen en menselijke verhoudingen doen, hoe het intellectuele en culturele leven dreigt te verdwijnen en hoe debatten met vrienden opeens gevaarlijk worden.

De initiatiefnemer, voormalig NOS-correspondent Thomas Loudon, is zelf verrast door het succes: ,,We hadden na zo'n korte periode gerekend op dertig landen." Een duidelijke verklaring heeft hij niet, behalve dat journalisten nu eenmaal een groot netwerk vormen waarin nieuwe ontwikkelingen zich razendsnel verspreiden. Eén ding is zeker: VJ Movement voorziet kennelijk in een grote behoefte. De redactionele formule heeft drie pijlers: bijdragen moeten context en analyse bieden of het 'het kleine verhaal' vertellen, dat zo vaak zorgt voor verrassende, verhelderende gezichtspunten.

Strenge selectie

VJ Movement wil een krachtig tegenwicht bieden aan 'civil journalism', het nieuwe fenomeen waarbij iedereen die beschikt over een smartphone of digitale camera en een computer zijn of haar mening, foto's of video's op een weblog of 'nieuwssite' kan zetten of kan twitteren. 'Als het in de krant staat, is het waar,' is vervangen door 'als het op internet staat, is het waar.' Loudon vat zijn bezwaren tegen deze amateurisering van de journalistiek krachtig samen: ,,Nieuwsvoorziening is een vak." Daarom hanteert VJ Movement strenge selectiecriteria voor het toelaten van leden. En alleen leden krijgen de mogelijkheid om video's of cartoons aan te leveren of voorstellen voor nieuwe bijdragen aan te nemen of weg te stemmen. Wie lid wil worden kan zich via de site aanmelden, waarna de organisatie contact opneemt. Kandidaat-leden moeten ten eerste de ethische code onderschrijven en moeten daarnaast onomstotelijk kunnen aantonen dat ze ervaren, professionele journalisten of cartoonisten zijn. Er wordt alleen geselecteerd op kwaliteit, want de kosten van het lidmaatschap van 50 euro per jaar zullen geen belemmering zijn.

De lancering op 5 oktober was overigens alleen op Nederland gericht (VJ Movement is gevestigd in Den Haag). In november volgt de internationale presentatie, met een dan alweer vernieuwde website, waarop de meest recente bijdrage prominent op de homepage zal staan. Loudon gelooft heilig dat 'nieuwsconsumenten' uiteindelijk het kaf van het koren zullen kunnen scheiden. ,,Er is een groeiende markt voor kwaliteitsjournalistiek. Journalisten blijven vakmensen, ook al gebruiken ze zu nieuwe middelen."